Menu

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ - 3D virtual exhibition by Robert - Alexander Zervos

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Sun, 01/10/2021 to Wed, 03/31/2021

curated by:

'Φυλακισμένες σκέψεις'.

Ένα project «κοινωνικής αφύπνισης».

Κατάθλιψη – φόβος – αβεβαιότητα – μελαγχολία – απόγνωση - θυμός.
Η μάστιγα της σημερινής μας κοινωνίας είναι οι «ψυχικές ασθένειες».

Μέσα από την εργασία μου ως φωτογράφος και των μαθημάτων που παραδίδω, έρχομαι σε επαφή με όλα τα στρώματα της κοινωνίας, επιχειρηματίες όλων των ειδικοτήτων και ιδιώτες όλων των επαγγελμάτων. Στην δύσκολη εποχή που διανύουμε, όπου η κρίση έχει χτυπήσει τις περισσότερες οικογένειες, η ψυχοσύνθεση του κόσμου έχει πλέον αλλάξει εμφανώς.

Η πίεση που υφίστανται οι πολίτες όλων των χωρών, κυρίως των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων, η μοντέρνα αντίληψη της 'θετικής σκέψης' και της απομάκρυνσης των 'αρνητικών' ανθρώπων από την παρέα, ο βομβαρδισμός των παγκοσμίων μέσων και δεικτών περί ..ανταγωνισμού των επαγγελματιών, (υπηρεσιών, υλών και προϊόντων) και όχι συναγωνισμού (ως όφειλε να είναι), έχουν φέρει την σημερινή κοινωνία των 'ενωμένων' κατά τα άλλα λαών σε μία θλίψη χωρίς προηγούμενο.

Η αύξηση των καταθλίψεων και των ψυχικών ασθενειών τα τελευταία χρόνια είναι κατακόρυφη. Έρευνες που πραγματοποιήθηκαν από ασφαλιστικές εταιρείες, στο εξωτερικό, μιλούν για αυξήσεις από 38% στις ψυχικές ασθένειες έως και 76% στις καταθλίψεις. Ειδικά στους νέους ανθρώπους ηλικίας 18 έως 25 ετών. Σημειωτέον δε, ότι τα ποσοστά αυτά είναι προ πανδημίας! Ο λόγος για αυτό; στερήθηκαν το δικαίωμα να ονειρεύονται, θα έλεγα εγώ.
Σε έναν κόσμο όπου πλέον στόχος είναι το κέρδος, την ‘αξία’ και το κοινωνικό status ενός ανθρώπου καθορίζει το χρήμα και όχι η γνώση, η παιδεία ή η καλοσύνη. Σ’ ένα κόσμο όπου οι ‘άρχοντες΄αδιαφορούν για τον απλό κόσμο (και το αυτό προτείνουν μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης), όπου και το διαδίκτυο είναι γεμάτο με ρήσεις θετικής σκέψης και αντιμετώπισης των δύσκολων καταστάσεων, με τραγούδια γραμμένα ειδικά για να ‘εμπνεύσουν’, ο καθένας από εμάς, πιέζεται να πιστέψει πως αυτός, ο ίδιος, δεν αντιμετωπίζει θετικά την ζωή και ίσως για αυτό δυσκολεύεται. Νοιώθει πως δεν μπορεί πλέον να εκμυστηρευτεί τα βιώματά του και τις δυσκολίες του, από φόβο μήπως χαρακτηριστεί ‘αρνητικός’ και απομονωθεί. Το αποτέλεσμα είναι να ‘πέφτει σε κατάθλιψη’ και να αυτό-απομονώνεται. Σε αυτό το σημείο δεν έχει σημασία πως χαρακτηρίζεται και αν χαρακτηρίζεται ως κατάθλιψη, η πάθησή του. Σημασία έχει πως ο ίδιος νοιώθει και αν ο ίδιος ο άνθρωπος θεωρεί ότι βρίσκεται σε κατάθλιψη.
Ας παρακούσουμε λοιπόν τις τάσεις της εποχής και ας φερθούμε ανθρώπινα σε όσους χρειάζονται την συμπαράστασή μας. Ας μην νοιαστούμε αν είναι οπαδοί της ‘θετικής σκέψης’ και ας προσπαθήσουμε να δώσουμε ένα χέρι βοηθείας ή απλά να τους ακούσουμε χωρίς να απορρίψουμε τις πεποιθήσεις τους. Η κοινωνία μας θέλει να πιστεύουμε πως ο κάθε ένας από εμάς είναι ‘άξιος της μοίρας του’. Πως όποιος δεν τα ‘καταφέρει’ (σύμφωνα πάντα με τα δικά τους πρότυπα) δεν αξίζει τον χρόνο και την συμπαράστασή μας.
Με την εργασία αυτή, που τιτλοφορείται «Φυλακισμένες σκέψεις» θέλω να θυμίσω στον κόσμο ότι η στενοχώρια, η θλίψη, η οργή, η αβεβαιότητα και ίσως η κατάθλιψη ή άλλες ψυχικές διαταραχές παραμονεύουν όλους μας. Δεν είναι καθόλου δύσκολο να βρεθούμε εμείς στην θέση αυτού που σήμερα ‘λυπούμαστε’ ή αποφεύγουμε. Η σωστή λύση βέβαια, για οποιονδήποτε πάσχοντα, είναι να απευθυνθεί σε ειδικό, αλλά μέχρι εκείνη τη στιγμή ας θυμόμαστε πως ο ένας τον άλλο έχουμε και καλό είναι να είμαστε παρόντες στην ζωή των κοντινών μας ανθρώπων.

Ευχαριστώ τους: Γρηγόρη Λακιώτη (Παιδοψυχίατρος) Καλλιόπη Κωστέα (Ψυχολόγος - Φιλόλογος) και Σοφία Κοτσιλιέρη (Κοινωνική λειτουργός) για τα κείμενα που προλογίζουν την έκθεση.

Ρόμπερτ Α. Ζερβός
Φωτογράφος

Do you like the exhibition?

Cookies help us to provide certain features and services on our website. By using the website, you agree that we use cookies. Privacy policy